Ես տեսնում եմ

2020 թվական: Հայոց պետության ամենաերկարատև գիշերը: Բայց մոմ չեմ վառում: Նույնիսկ Վահագնին չեմ կանչում: Նետում եմ սերմը հրաբխի խառնարանը: Ես տեսնում եմ, թե ինչպես է ներկան դառնում ապագա` հայոց պետության ամենաերկարատև արշալույսը:

21.12.2020                    ©                 Աշոտ Տիգրանյան

Ինքնակրթություն

   2020-ի դեկտեմբեր

Համբերությունը մեծ ուժ է, երբ պայթում է:               

 Երբեմն դափին ճիշտ հարվածելը ուշքի է բերում ողջ ցեղին:

                           Հոդվածներ

Քաղաքական

Շարունակել կարդալ